Fontina
Aparence
Frontina
| Cél-t[V 1] articllo ’l est[V 2] ècrit en arpitan[V 3] vâldoten / ORB lârge. |

La fontina [fɔ̃.ˈtiː.na][1],[2] (la fontine[3] en francês, la fontina en étalien) ou ben la frontina [frɔ̃.ˈtiː.na][4],[2] ’l est un fromâjo grâs étalien et arpetan, a bâsa de lacél de vache a tèxtura demia-dura, fruit de la Vâl d’Aoûta.
Dês lo , la dènominacion « fontina » ’l est protègiêye u nivél eropèen per un’apelacion d’origina protègiêye (AOP, DOP en étalien)[5].
Notes et rèferences
[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]Notes
[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]Noms d’endrêt
[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]Vocabulèro
[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]Rèferences
[changiér | changiér lo tèxto sôrsa]- ↑ (fr) Èmê Chenâl et Rèmond Vôterin - « Nouveau dictionnaire de patois valdôtain », 2nda èdicion reviua et ôgmentâye, Quârt, Musumeci, 1997, p. 775.
- 1 2 (fr) Rogiér Virèt - « Dikchonéro Fransé - Savoyâ - Dictionnaire Français - Savoyard » [PDF], 7éma èdicion reviua et ôgmentâye, 2019, p. 1397 et pués 1437.
- ↑ (fr) Larousse.fr, Reverso.net.
- ↑ (fr) Felix Fenolyèt - « Monographie du patois savoyard », Èneci, Librairie Roche, 1902, p. 176. Liére en legne.
- ↑ (fr) Règlement (CE) n° 1107/96 de la Commission du 12 juin 1996 concernant l’inscription de l’appellation fontina dans le registre des AOP.